duzlu

duzlu
sif.
1. Tərkibində duz olan; şor. Duzlu göl. Duzlu su. Xəzər dənizinin ətrafında duzlu göllər çoxdur.
2. Kifayət qədər və ya lüzumundan artıq duzlanmış, duz vurulmuş; şor. Duzlu pen- dir. // Duza, duzlu suya qoyulmuş, duz hopdurulmuş. Duzlu xiyar, kələm.
3. məc. Xoş, ürəyəyatan, sevimli, xoşagələn, qanışirin, suyuşirin, yapışıqlı, cazibəli. Duzlu adam. O qız çox gözəl deyil, amma duzludur. // məc. Çox məzəli, çox maraqlı. Sabir! Ey, ən sevimli şairimiz; Müqtədir, duzlu, sözlü Sabirimiz! A. S.. Hər sözü, söhbəti duzlu, məzəli; Süzür kəklik kimi ellər gözəli. S. V.. Sabirin duzlu və gülməli şeirləri oxucular arasında çox hörmət qazanmışdı. M. A..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • nazlı-duzlu — sif. dan. İşvəli, qəmzəli, qanışirin, xoş, şux. Nazlı duzlu qız. Nazlıduzlu gəlin …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dadlı-duzlu — sif. Xoşagələn, gözəşirin, qanışirin …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • zəyli — sif. Zəy ilə qarışıq olan, zəy vurulmuş, zəy qatılmış. Zəyli su. – İnsanın bədəni yanmaqdan, məsələn, qaynar su tökməkdən qabarıb ziyadə azar edər. . Belə qabarı duzlu, ya zəyli suya salanda qabarın içindəki su bu duzlu sudan duru olduğuna… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duzlandırılmaq — məch. Duzlu hala gətirilmək, duzlu edilmək, duzluluğu artırılmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duzlandırmaq — f. Duzlu hala salmaq, duzlu etmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duzlanmış — f. sif. 1. Duz vurulmuş, duz səpilmiş. Duzlanmış ət. 2. Saxlamaq üçün duzlu suya qoyulmuş; duzlu. Duzlanmış xiyar, kələm. // Canına duz hopdurulmuş. Duzlanmış dəri …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • məzəli — sif. 1. Dadlı, ləzzətli, tamlı. Məzəli xörək. – Vəsf eylədiyim zövqlə ənharibehiştin; Kövsər məzəli şərbəti reyhanın üçündür. M. Ə. S.. 2. Əyləndirici, könülaçan, gülməli, güldürücü, duzlu. Məzəli söhbətlər. Məzəli z. danışmaq. – Qulaq as, duzlu… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • şor — 1. is. Çürüdülüb süzülmüş ayrandan hazırlanan ağartı (qatı kütlə halında sadə pendir). <Sənəm> pəncərənin qabağında bir süfrə salardı, üstünə çörək, pendir, şor, kərə . . qoyardı. E. Sultanov. <Göyçək> ayranı çürüdüb şor elədi. Ə. Vəl …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • şoran — 1. sif. Duzlu, duz hopmuş. Şoran torpaq. Şoran yerlər. – Un ələnmiş kimi ağımtıl sarı şoran torpağın üzərində təzəcə ceyran izləri aydın görünürdü. M. Rz.. 2. is. Duzlu (duz hopmuş) torpaq. Şoranda heç şey bitməz …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aşdamax — (Cəbrayıl, Təbriz) gönü duzlu suda aşılamaq. – Göni aşdamışux (Təbriz) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”